"ξέρεις, απ΄όλα τα μέσα συγκοινωνίας τα πιό σαράβαλα είναι οι λέξεις"..

στο τέλος της γραμμής, είναι καιρός να γυρίσω στο σπίτι.

εκθέσεις..

(Gerhard Richter,2008)

δεν θυμάμαι  παλιές ιστορίες- ελεύθερες σε ιπτάμενο πανί πικραίνουν τις θάλασσες.

(Gerhard Richter,2010)

οι λέξεις δεν ακούγονται , οι ήχοι δεν αναγνωρίζονται κι η εικόνα φωτίζεται και σβήνει.

(Gerhard Richter,2008)

τι περίμενες. αγύριστη σιωπή οι αναπνοές. δεν ριζώνει η μισή αλήθεια. κι ας επιμένει η γη.

(Gerhard Richter,2010)

ο πίνακας παράταιρος εξαντλείται στα χρώματα της νύχτας, τοιχογραφία που δεν κινδυνεύει πιά.

υπνοπαιδεία..

εισηγούμαι βαθιές εκπνοές πριν ξυπνήσουμε - αν ξυπνήσουμε