"νυχτώνει απέραντα"*

Alex Kanevsky ,"J.F.H. as an island"

αν  όλα δεν έρθουν τα πάνω κάτω -και μόνα τους δεν έρχονται ποτέ- έχουμε μπροστά μιά δεκαετία με τις πιο ευφάνταστες προοπτικές για να φτάσουμε με κουρέματα το 125% ενώ δυό χρόνια πριν προ μνημονίου και λοιπών επαναστατικών πασοκικών πράξεων ήταν στα 115%..

η τέχνη, αν δεν είναι κινητήρια δύναμη σε οτιδήποτε νέο ή ανατρεπτικό, μπορεί να είναι  καταφυγή, ή μέσο "επιβίωσης" του μυαλού όταν σκοτεινιάζει.

τον Κanevski τον έμαθα σήμερα ψάχνοντας. είναι λέει ιμπρεσιονιστής , κι έχει "εκτεθεί" συχνα τα τελευταία χρόνια στη Ν.Υόρκη όπου ζει. σ΄εμένα αρέσει η θολή πινελιά του που τον ανεβάζει πολύ πέρα απο το τετριμμένο.

Alex Kanevski, Nude Descending Staircase

Alex Kanevski

*στίχος του Γ.ΡΙΤΣΟΥ ("Ορέστης")

"ode to outer ends"..

Gerhart Richter, 1970, λάδι σε καμβά, "sea-sea"- "see-see"

για πόσο νόμισες θα σε διαπερνούν οι μουσικές; / άκουσα πως φθάνουν κατακλυσμοί - στιγμές θα πω μέσα στην αιώνια βροχή / παρακαταθήκη ελέους,ξύπνημα αργοπορημένο / ψέλλιζε εσύ, κι εγώ ακολουθώ /

και οι δύο είναι πίνακες του Gerhart Richter που ογδοντάχρονος αυτόν το μήνα εκθέτει στο 

Λονδίνο τα

έργα μιας πεντηκονταετίας σε "panorama". αν υπάρχει ακόμα διάθεση για τέχνη,ρίξε μιά ματια

στο πιο κάτω βίντεο

το φως μοιάζει κυριακής..

(Sergey Borisov, 1989)

..και ανάβουν τα φώτα στο δρόμο. τι όμορφος ο κόσμος.