Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

περιπλάνηση

(FRANZ MARC,1914,oil)
.
βουτιά στο βαθύ
εξανεμίζει τα βάρη σε σώμα γυμνό.
συλλάβησα τέλος
και κάθησα στην άκρη του κόσμου
να λαμπυρίζω σκιρτήματα
στο πάνω κύμα που φτάνει ακτή.
Ο έρωτας δεν έχει θύμηση, και έχει.
κι οι ονειρόδρομοι σκληρά περπατιούνται
στις κακουχίες των ημερών.
Ξοπίσω από μονόβατο δρόμο
ρίγες χρώματα αφήνω, τυλίγω,
το νήμα πιάνοντας μέσα στα μάτια.
έτσι φαίνομαι
όταν μετριέμαι.

18 σχόλια:

Roadartist είπε...

καλημέρα! γεμίζεις την οθόνη μου με πανέμορφους πίνακεςςςς.. :))
"τυλίγω το νήμα..πιάνοντας μέσα στα μάτια.."

α.μ.ε.α. είπε...

θ' αποκοιμήθηκε φαίνεται
γι’ αυτό δεν άκουσε
το κλάξον του ταχυδρόμου
ας πάει κι έτσι
άλλωστε σιγά-σιγά
τα φώτα χαμηλώνουν
σε λίγο δε θα φαίνεται
παρά ένας ήχος
μονότονος
μνημείο μιας μακρινής Εδέμ

Mr.Di είπε...

μια ματιά πολύχρωμη
Ιριδα αβαρής κι ασώματη
που καμπυλώνομαι προς τα πάνω
ορίζοντας με τις λωρίδες μου
το θόλο του ματιού
Βλέπει και με βλέπει
αναστρέφω το βυθό και τον κάνω ορίζοντα

akb8862 είπε...

Moυ άρεσε πολύ το ποίημά σου. Αισθαντικό,αληθινό με έναν όμορφο εσωτερισμό- δικό του !
Όπως επίσης μου άρεασαν & οι πίνακες με τους οποίους κοσμείς το πολύ αξιόλογο ιστολόγιο σου.
Χαίρομαι που βρήκα επιτέλους λίγο χρόνο να το δω. Το χα από πολύ καιρό στα υπόψη.Θα επανέλθω φυσικά.Η περιήγηση δεν σταματά εδώ.
Καλό Σ/Κ !

synas είπε...

Νοιώθεις... και ξέρεις να το εκφράζεις... Ταλέντο.

onlysand είπε...

"...άγγελοι παίζουν μουσικές
στου δρόμου τ' ανοιχτά τα λασπωμένα
κρυφά και ακατάληπτα για τη βιασύνη μας
τραγούδια ξεχασμένα
στο ένα του κόσμου το μικρό
και ίσως πιο νωρίς
απ' το Ωμέγα του..."

ΕΡΜΙΑ της αστραπής και των χρωμάτων
καλημερίζεις Κυριακές ως το ύψος
του βυθού :)

ερμία είπε...

roadartist,
στον καιρό των ναυαγών και των προσαράξεων,σ΄αυτά βρίσκω καταφύγιο και κάποιες φορές και ορμητήριο.και χαίρομαι να συναντάω "συνοδηπόρους".. :-)

ερμία είπε...

α.μ.ε.α.
επειδή οι λέξεις μου δεν φτάνουν,θα καταφύγω εκεί που τα καταφέρνω πιό καλά-στα χρώματα:
royalblue,goldenrod,grimsonred

(σ΄ευχαριστώ!)

ερμία είπε...

mr.di,
"αναστρέφω το βυθό και τον κάνω ορίζοντα"!
να με τι μπορείς να τινάξεις τον κόσμο στον αέρα!
υπέροχο-χαίρομαι που σε βλέπω

prasino liker είπε...

Mετα απο ολα αυτα ερχεται η αναγεννηση της ψυχης.Ακολουθει τον χρωματισμενο δρομο που ειναι γεματος σκιρτηματα και γαληνια πια αναπαυεται μεχρι την καινουργια διαδρομη.

ερμία είπε...

akb8862,
ανακαλύπτοντας και αποκαλύπτοντας τέτοιους πίνακες,φθάνει να γίνεται τρόπος σκέψης-σαν να ανακαλύπτεις κι άλλες έννοιες των λέξεων.έτσι νομίζω.και σ' ευχαριστώ που μού γράφεις πως σου αρέσουν

(και καλώς τον)

ερμία είπε...

synas,
νιώθω..νιώθεις..-για να έχει τη δόση τού σουρρεαλισμού η ζωή μας!

(ειλικρινά σ΄ευχαριστώ)

ερμία είπε...

οnlysand,
"ολοόφρονος ός τε θαλάσσης βένθεα οίδεν"..
Νανά! εις υγείαν των βυθών (μας)..

ερμία είπε...

πράσινο λικεράκι,
ιαματικά τα νερά των λέξεων και των εικόνων,σαν το celebre adagio

(καλό βράδυ εκεί στο νησί σου)

τακ.αντ. είπε...

Καταγίνεσαι με τις συνθέσεις γης κι ουρανού και θέλεις να μη γδαρθείς μικρή;

Ηλιογράφος είπε...

Καλημέρα!

ερμία είπε...

Τάκη,
σοφότατέ μου :-) καταγίνομαι μόνο με τα μπλε και τα κίτρινά μου,οποιαδήποτε ομοιότητα με οτιδήποτε άλλο είναι απλά ιδέα σου και προέρχεται μόνο απο την καλότητά σου :-P

ερμία είπε...

ηλιογράφε,
καλημερούδια'και ελπίζω να γλυτώσεις γρήγορα απο τα καλώδια τού οτε :-)