Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2007

αυτοαγιασμός;

(APRI GORNIK,2002,λάδι σε καμβά)
.
Τρέμει εύθραυστο και φλύαρο-γυμνό γλιστράει εδώ κι εκεί μέσα στης μορφής του την αστάθεια.Υποβόλιμο μιμείται όλες τις μεθόδους της γεωμετρίας
.Απλόχερο,σπάταλο.παράφορο,υδρατμός-πάγος,μιά βλάβη του συγκεκριμένου.
Η ακούραστη εμμονή της ανακύκλησης,στη δική του πάντα εντροπία.
Χωροφοβικό-και να η άγρια ροπή του να ξεφεύγει,σαν αιχμάλωτο σκυλί που κόβει κάθε τόσο το λουρί.
Κρύβεται σε πέτρες σαν ζώο-σε σχισμές σαν φίδι.
Σέρνεται αργοκίνητο-ξέφρενο σαν τη νόηση του χρόνου μέσα μας.
Ρευστό,αδιανόητο,σαν των ημερών μας το σώμα.
Υπάκουο-κάθε στιγμή υπογράφει-με τα γύρω-
μιά άνευ όρων συνθηκολόγηση.
Στις πτώσεις όλο ψεύτικα κατάγματα-ένας αληθινός κλόουν στις απρόβλεπτες μεταμορφώσεις του.
Πέφτει σαν άδειο σακί.Σαν κορίτσι που το μάλωσαν και τού παράλυσαν οι νερένιοι του μηροί.
Σωριάζεται στον ολόσωμο καθρέφτη των καπρίτσιων του.Χαμογελά.χάνεται,
ανεβαίνει στον ουρανό.

4 σχόλια:

Ηλιογράφος είπε...

θα ήθελα επίσης να προσθέσω πως γίνεται ολοένα και πιο λίγο και πολύ φοβάμαι πως η βλάβη του συγκεκριμένου σε λίγο καιρό θα είναι μόνιμη......και θα το μετατρέψει σε αφηρημένο!

ερμία είπε...

όχι που θα γλίτωνε και αυτό απο μας..
Ηλιογράφε,συνεχώς αισθάνομαι ανήμπορη για όλα αυτά που γίνονται χωρίς εμένα'χωρίς εμάς.

Ανώνυμος είπε...

oraio to spiti soy alla poios ellhnas asxoleitai me th zografikh.giati ego den ksero kai pollous.

ερμία είπε...

Για όποιον και όσο ασχολείται ανώνυμε.Σημασία για μένα έχει οτι απο εδώ,μπορώ να εκφράζω αυτό που πρωταρχικά αρέσει σ΄εμένα.
σ΄ευχαριστώ που πέρασες :-)